نگاه من نگاه او

هواي سرد كوچه مون

پنجره اي كه بسته است

نفس ، نفس ، تنفسم

بخاري از غم درون

به روي سرد شيشه ها نشسته است

وصورتش ميان مه

زچشم من نهان شده

كنون اگر به دست خويش

بخار شيشه بر كنم

و او اگر باخبر شود از اين تلاش دست من

گمان كند كه من طرح وداع بسته ام

گمان كنم گمان كند:

كه چشم من از اين نظاره خسته است

كنون اگر هر زمان كه مه جدايمان كند

به جاي دست گونه را به روي شيشه ميكشم

گمان كنم گمان كند:

كه اشك من بخار غم به روي شيشه شسته است............