اي زندگي ! من خسته ام
تا كي سكوت؟ تا كي اسير؟
اي مرد تن ! اين دست من ، دستم بگير
                                            دستم بگير

در سينه ام ، اين آرزو محض خدا ديگر بگو
اي لحظه ها من از شما سر خورده ام

                                             تركم كنيد

اي روز و شب من آدمي دل مرده ام
                                             تركم كنيد

من تا گلو در حسرتم ، افسرده ام
                                             تركم كنيد

از وحشت فرداي خود  آزرده ام
                                              تركم كنيد

اي اشك گرم آروم بريز بر گونه ي بيمار من
لذت ببر اي غم تو هم از اين همه آزار من
در لحظه ي بيداد غم ، كي ميشود غمخوار من ؟
اي  لحظه ي پايان من اين امشبو فردا نكن
درد بزرگ بودنم را اي زمان حاشا نكن

اي لحظه ها من از شما سر خورده ام
                                              تركم كنيد

اي روز و شب من آدمي دل مرده ام
                                              تركم كنيد...